netVISwerk: Vissen naar draagkracht van het water

Sinds 2016 verzorgt netVISwerk de belangenbehartiging van de beroepsbinnenvissers. De CvB is met haar werkzaamheden gestopt.
De nieuwe vereniging zet zich in voor een betere toekomst voor de beroepsmatige binnenvisserij en kleine kustvisserij in Nederland.

Lees alle informatie op de website van netVISwerk: www.netviswerk.nlwww.netviswerk.nl

Aalbeheer op maat, de snelste weg naar herstel

 

In 2007 is in Europa besloten dat de visserij wordt gereguleerd, in de hoop op een redelijk snel herstel van de palingstand. Sluiting van de visserij met aalvistuigen van september tot december werkt volgens de Combinatie van Beroepsvissers echter averechts. De beroepsvissers kunnen prima beheerders van de visstand worden.

De Combinatie van Beroepsvissers zet zich in voor een snel aalherstel door actief te werken aan een beheer op maat. Een beheer op basis van veel eigen kennis en inzet van de beroepsvissers zelf, en van nieuwe kennis vanuit de Europese wetenschapschappelijke wereld.

 

In de Europese aalwerkgroep is gelukkig steeds meer aandacht voor alle vier oorzaken van de achteruitgang. Zo besteedt het laatste EU-rapport over de aal ('WGEEL final Report 2009') ruime aandacht aan de capaciteit van de aal om zich voort te planten. Voor het eerst wordt de hoeveelheid reproductie verstorende stoffen die in paling worden gevonden vergeleken met de niveaus waarop andere vissen nog levensvatbare nakomelingen produceren.

In de ogen van de CvB zijn de Europese aalbiologen in het verleden veel te weinig creatief geweest in het vormgeven van de aalverordening. Het is namelijk heel goed mogelijk om de schade als gevolg van vervuiling, parasieten en migratiebelemmerende kunstwerken mee te nemen in het beheer. Te eenvoudig en ook onterecht wordt verwezen naar de Europese Kaderrichtlijn Water, als zou daar de oplossing vandaan komen.

 

Beheervarianten

In januari 2009 heeft de CvB een aalbeheerplan ('Mogelijkheden voor Aalherstel in Nederland') aangeboden aan minister Verburg. Daarin werd rekening gehouden met alle vier genoemde oorzaken.
Uitgangspunt van het plan was dat de georganiseerde vissers zouden zorgen dat vrouwelijke schieraal, afkomstig uit schone gebieden, heelhuids langs de gemalen en de waterkrachtcentrales komen. De uitzet van glasaal zou gaan plaatsvinden in schone gebieden en in gebieden waar de zwemblaasparasiet niet voorkomt. Op termijn zou dit sneller tot herstel van de glasaal-intrek moeten leiden dan andere beheermaatregelen.

Dit plan is, na tussenkomst van de politiek, onderdeel geworden van het 'Masterplan aalherstel in Nederlandse binnenwateren', met het plan om 157 ton schieraal weg te vangen voor gemalen, en vervolgens over te zetten in zee.

Het plan is echter niet door de Europese Commissie aanvaard. Het zou te weinig vangstbeperkende maatregelen bevatten, en berekeningen van de Nederlandse adviseur gaven de indruk dat twee maanden sluiting van de visserij veel effectiever zou zijn.
De Nederlandse overheid heeft als alternatief in haar aalbeheerplan van juli 2009 ('The Netherlands Eel Management Plan') een sluiting van de visserij met aalvistuigen van drie maanden ingevoerd.

De CvB heeft in een ultieme poging nog de voor- en nadelen van deze twee beheervarianten (uitzetten van 157 ton schieraal versus drie maanden sluiting van de aalvisserij) voorgelegd aan Joe Borg, EU-commissaris voor visserijbeleid.

In 2012 is het Nederlandse Aalbeheerplan geëvalueerd door IMARES, in opdracht van het ministerie van EL&I. Op grond van de Europese Aalverordening zijn alle lidstaten verplicht zo’n evaluatie voor 1 juli 2012 bij de Europese Commissie in te dienen. De Europese Commissie zal op basis hiervan een verslag opstellen over deze aalbeheerplannen. Dit verslag zal uiterlijk 31 december 2013 door de Europese Commissie worden ingediend bij het Europees Parlement en de Europese Raad. Vervolgens neemt de Raad daar een besluit over. Tot die tijd blijft het huidige Nederlandse aalbeheerplan inclusief de daarin opgenomen maatregelen van kracht.

 

Lees ook:

 

Alternatief: Naar decentraal aalbeheer

Onze leidraad

  • Wie een aal wil vangen, moet proberen de aal te begrijpen.
  • Hoe beter je hem begrijpt, hoe beter je hem kunt vangen en beheren.
  • Aalbeheer moet dan ook tot stand komen in samenspraak tussen vissers en wetenschappers.

Als resultaat van de CvB-inzet ondersteunt zowel de Europese Commissie als het ministerie van LNV de visserij nu bij de ontwikkeling van een alternatief decentraal aalbeheer.

Momenteel werkt het ingenieursbureau Witteveen en Bos, met inschakeling van de ecoloog van het Nederlands Instituut voor Onderzoek der Zee (NIOZ), Jaap van de Meer, en op basis van gegevens van de CvB-leden, aan een model om decentraal aalbeheer vorm te geven. Het ministerie van LNV staat hier volledig achter en ondersteunt dit ook financieel.

In maart 2012 verscheen een rapport van Witteveen en Bos, in opdracht van het ministerie van EL&I (de nieuwe naam van het ministerie van LNV), ter beantwoording van de volgende onderzoeksvraag: is decentraal ingericht aalbeheer praktisch uitvoerbaar, werkbaar en economisch haalbaar? Uit dit rapport blijkt dat er door de goede samenwerking tussen de Friese vissers, het onderzoeksbureau en de provincie Friesland in korte tijd veel geleerd is over de aal en de aalvisserij en de mogelijkheden voor decentraal aalbeheer. De conclusie is dat decentraal aalbeheer op basis van jaarquota, zonder een vangstverbod in net najaar, veel potentie heeft. Het model verdient verdere uitwerking.

Voor meer informatie:

 

Glasaal uitzetten

uitzetten-glasaal De CvB is ook blij met de samenwerking die er nu is tussen wetenschap, beroepsvisserij en overheid. Daarnaast is het zeer verheugend dat ook de aalkweek en de handel in aal samenwerken met de beroepsvisserij in de stichting DUPANstichting DUPAN (Duurzame Palingsector Nederland) om tot gedegen onderbouwd aalherstel te komen.

Het aalmanagementplan van de Nederlandse overheid zet ook in op optimaal gebruik van de schaarse glasaal die Europa binnentrekt. Daartoe wordt subsidie verstrekt om glasaal uit gebieden met een overschot uit te zetten in goed beheerde schone gebieden. Deze uitzet van glasaal wordt jaarlijks georganiseerd door de CvB in samenwerking met DUPAN en het Productschap Vis.

Lees op de website ook de nieuwsberichten over:

In zijn artikel Is de visserij op paling in Europa te reguleren? legt CvB-beleidsmedewerker Arjan Heinen meer uit over de noodzaak van Europese samenwerking bij het uitzetten van glasaal.

Hieronder een kort filmpje over het uitzetten van 350.000 glasaaltjes in het Veerse Meer op 15 april 1016. Bron: Omroep ZeelandOmroep Zeeland.

 

Proefprojecten Paling Over De Dijk

In september 2012 zijn twee proefprojecten Paling Over De Dijk gestart in Noord-Holland en Zeeland. Door volwassen, geslachtsrijpe palingen over waterbarrières zoals pompen en gemalen te zetten, kunnen deze ontsnappen naar open zee. Zo kunnen ze voor nageslacht zorgen en komt er uiteindelijk weer meer jonge paling in Nederland.

De proef vormt een unieke samenwerking tussen beroepsvissers, sportvissers, waterschappen en provincies. De proefprojecten worden gecoördineerd door DUPAN, die wil onderzoeken of hiermee een bijdrage wordt geleverd aan het herstel van de palingstand.

paling over de dijk Palingvissers, aangesloten bij de Combinatie van Beroepsvissers, zullen in september, oktober en november (de migratieperiode van paling) geslachtsrijpe palingen wegvangen voor 11 gemalen in de provincie Zeeland en Noord-Holland. Ze zullen de schieraal weer uitzetten in wateren waar ze probleemloos de zee kunnen bereiken. De palingen worden bovendien geteld, gemeten en gewogen.
Dit gebeurt onder het toeziend oog van controleurs van Sportvisserij Zuidwest-Nederland (in Zeeland) en Midwest-Nederland (in Noord-Holland).

Aan de pilots werken mee: DUPAN, Combinatie van Beroepsvissers (CvB), Noord-Hollandse Bond van Binnenvissers, VBC Hollands Noorderkwartier, Productschap Vis, Sportvisserij MidWest -Nederland en Zuidwest-Nederland, Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier, waterschap Scheldestromen, provincie Zeeland, Ministerie van EL&I en de Nederlandse Voedsel en Waren Autoriteit (NVWA).

 

Lees op deze website ook de berichten over de proefprojecten Paling Over De Dijk:

Lees ook:

Informatie op andere websites:



Lees ook: Samenwerken in DUPAN

 

Redders van de paling

Ze hebben weinig op met 'zogenaamd groene' organisaties, ze vinden vissen niet zielig en ze geloven niet in de berekening van de lage aalstand. Maar dit zijn wel de mannen die onze paling redden. Een portret van beroepsvissers Frans Komen senior en junior, die het project 'Paling over de Dijk' uitvoeren.

Aldus de inleiding van een interessant artikel in het magazine Down to Earth nr. 32, december 2015.

Het artikel is nu online te lezen op de website van Down to Earth, platform voor groene journalistiek, opgericht door Milieudefensie: Redders van de paling.

 

Europees aalbeheer:
een vat vol willekeur


Beroepsvisser Aart van der Waal heeft voor de CvB de aalbeheerplannen in Europa doorgespit. "Het is een aparte ervaring geweest. Enkele grote landen hebben meerdere plannen, en andere landen hebben zomaar wat ingeleverd. De EU is nog met landen bezig over de inhoud. En zoals je zult zien, heeft bijna elk land een andere insteek."

Zijn conclusie: "Al met al is het Europese aalbeheer een vat vol willekeur."
Lees zijn samenvatting van alle bestaande plannen: Nationale Aalmanagementsplannen binnen de EU. (pdf).


Ook bij het bepalen van het streefbeeld voor de uittrek van schieraal bestaat willekeur. De wijze van berekenen van het streefbeeld biedt veel ruimte; ieder EU-land doet dat op z'n eigen manier. Dat leidt ertoe dat het Nederlandse streefbeeld hoger is dan het streefbeeld van onze buurlanden.

De commissie Herberekenen Streefbeeld Paling pleit voor strakkere Europees richtlijnen voor bepaling van de streefbeelden. Alleen dan kan voorkomen kan worden dat lidstaten verschillende aannames maken die een gelijk speelveld verhinderen.

Meer informatie in het nieuwsbericht Streefbeeld uittrek paling: geen gelijk speelveld in Europa