netVISwerk: Vissen naar draagkracht van het water

De CvB is inmiddels opgeheven, de website wordt niet meer bijgewerkt.

Sinds 2016 verzorgt netVISwerk de belangenbehartiging van de beroepsbinnenvissers.
De nieuwe vereniging zet zich in voor een betere toekomst voor de beroepsmatige binnenvisserij en kleine kustvisserij in Nederland.

Lees alle informatie op de website van netVISwerk: www.netviswerk.nlwww.netviswerk.nl

Dossier Aalbeheer

Palingstand onder druk

De hoeveelheid paling in de wereld, en ook in Nederland, is de afgelopen decennia sterk teruggelopen. Alle betrokkenen zijn het erover eens: er moet iets gebeuren om de palingstand weer op peil te brengen. Over de oorzaken van de achteruitgang van de paling is veel discussie.

 

De levenscyclus van de paling

Een belangrijke factor is de manier waarop de paling zich voortplant. Er zijn minstens 14, genetisch aan elkaar verwante, soorten palingen in de wereld. Allemaal vertonen ze het volgende gedrag. Zo ziet hun levenscylus eruit:

  • De volwassen palingen (de zogeheten schieraal) paaien in open zee en geven hun eieren aan de zeestromingen mee.
  • Bij land gekomen, veranderen de larven van een ideale wilgenbladachtige drijver in een slangachtige peuter (de zogehten glasaal), die zwemmend zijn doel moet bereiken.
  • In de kust- en binnenwateren groeit de glasaal op tot een puber van 30 cm tot bijna 2 meter (Nieuw-Zeelandse aal).
  • Bij dat opgroeien maakt de aal (paling) handig gebruik van haar unieke slangachtige lichaam. Ze kan haar voedsel bij elkaar scharrelen op voor andere waterdieren onbereikbare plaatsen.
  • Als bijna volwassene gaat de aal vervolgens op weg terug naar de plek waar hij/zij geboren is.
  • Onderweg wordt hij/zij volwassen.
  • Op de paaiplaats aangekomen, paait hij/zij één keer om vervolgens te sterven.

Japanse onderzoekers hebben begin 2011 nieuwe inzichten gepubliceerd. Het is hen gelukt om voor het allereerst bevruchte eieren op te vissen. Palingen kunnen misschien toch meerdere malen paaien. Lees het artikel Palingen paaien liefst bij nieuwe maan.

 

De problemen van de paling

Van de 14 soorten hebben 3 soorten het moeilijk. Het zijn de Japanse aal, de Amerikanase aal en de Europese aal. De intrek aan jonge glasaal, op het noordelijke halfrond en ook in Nederland, is de afgelopen 22 jaar zeer laag geweest. Hieronder in een notendop wat er aan de hand is.

Het onderstaande lijstje van mogelijke oorzaken voor de achteruitgang van de Europese, Japanse en Amerikaanse aal, in het bijzonder voor de lage intrek van glasaal, is vrij algemeen geaccepteerd.

  1. Verspreiding van parasieten, virussen en bacteriën van de ene populatie naar de andere als gevolg van de mondiale handel in levende paling. De parasieten, virussen en bacteriën veroorzaken mogelijk een verminderde overleving van de volwassen schieralen op de terugtocht naar de Sargassozee.
  2. Vervuiling van de waterbodems van de riviermondingen, de beste opgroeigebieden voor de aal. Daardoor zijn de eieren van de schieraal die op de paaigronden aankomen van slechte kwaliteit.
  3. Verkleining van het leefgebied en belemmering van migratie als gevolg van kustverdediging, omzetten van moerassen in landbouwgronden, en afdammen van rivieren voor irrigatiewater en waterkracht. Daardoor kan minder jonge paling opgroeien tot schieraal. En daardoor is het voor schieraal moeilijk om heelhuids uit te trekken naar de paaigronden in de Sargassozee.
  4. Visserij, waardoor er minder paling tot schieraal kan opgroeien.

 

Weinig kennis over hoeveelheden

Veel kennis over de hoeveelheden schieraal is er niet, omdat er nauwelijks onderzoek naar is gedaan. Pas in 2012 is men op Europese schaal begonnen met de monitoring van de uittrek van schieraal, en is men ook op zoek gegaan naar historische gegevens over schieraalvangsten.

Historische gegevens van een drietal Nederlandse beroepsvissers tonen dat in de Nederlandse polder en boezemwateren anno 2012 meer vrouwelijke schieraal is opgegroeid dan in het verleden. Een waarneming die zeker de nodige vragen oproept.
Lees het artikel van CvB-beleidsmedewerker Arjan Heinen over historische vangstgegevens van 3 beroepsvissers (verschenen in Visserijnieuws 12, 22 maart 2013).

 

Meer lezen:

Schieraal met zendertje

De voortplanting van palingen is een mysterie. Bekend is dat Europese schieralen paaien in de Sargassozee (bij Bermuda), een reis van duizenden kilometers. Het paaien zelf is nog nooit waargenomen.

Onderzoekers van Eeliad, een EU-project, hebben zendertjes geplaatst op de rug van palingen. Zo kunnen ze het gedrag van deze palingen volgen. En hopen ze beter te begrijpen waarom de palingstand terugloopt.

De onderzoekers, die samenwerken met vissers, hebben ontdekt dat de schieralen onderweg naar de Sargassozee iedere dag naar 700 meter diepte zwemmen, om ‘s nachts weer op te stijgen naar 200 meter. Waarom zij dat doen, is de vraag.

En de vraag is ook of dit wel te doen is voor schieralen die aangetast zijn door zwemblaasparasieten, exotische virussen of hoge gehalten aan dioxine en pcb. Misschien ligt hier een oorzaak van de terugloop.

Meer in een filmpje Tagging the eel (Engelstalig)